Buddhismsocial.Net

สภาพทางด้านศาสนาและวัฒนธรรม ในเขตตำบลเมืองเก่ามีวัดที่ได้รับพระราชทาน
วิสุงคามสีมาแล้วจำนวน ๕ วัด และสำนักสงฆ์อีกจำนวน ๔ แห่ง คือ (๑) วัดธาตุกุดกว้าง บ้านกุด
กว้าง (๒) วัดหัวหิน บ้านสะอาด (๓) วัดกลางบุรี บ้านดอนบม (๔) วัดราชไชยศรี บ้านดอนบม
(๕) วัดสว่างศรีวิชัย บ้านโนนตุ่น และสำนักสงฆ์อีก ๔ แห่งคือ (๑) วัดป่ามิ่งเมือง (๒) สำนักสงฆ์
วัดป่าแก่งน้ำต้อน บ้านกุดกว้าง (๓) สำนักสงฆ์ธรรมนิยม(ขามแป) บ้านดอนบม (๔) สำนักสงฆ์
มิตรภาพ บ้านโนนตุ่น (โตโยต้า)
ชาวเทศบาลในเขตตำบลเมืองเก่าใช้วัด และสำนักสงฆ์ดังกล่าวเป็นศูนย์กลางในการ
ประกอบพิธีทางศาสนา รวมทั้งการจัดงานประเพณีต่างๆ มีบ้านกุดกว้าง บ้านดอนบมเป็นต้น มี
การจัดงานตามประเพณีนิยม คือ ประเพณี ๑๒ เดือน โดยบางประเพณีจะจัดร่วมกับสภาเทศบาล
ตำบลเมืองเก่า และงานประเพณี ทุกๆ ปี Read the rest of this entry »

สนุกสนานรื่นเริงและเพื่อความสมานสามัคคีมีความรักใคร่กัน ของคนในท้องถิ่น ซึ่งเป็นการสืบ
ทอดสิ่งที่ดีงามมาจวบจนปัจจุบัน ประเพณีอีสานส่วนใหญ่จะมีเอกลักษณ์แตกต่างจากประเพณี
ภาคอื่นๆ ประเพณีอีสาน ได้รับอิทธิพลมา จากวัฒนธรรมล้านช้าง(แถบหลวงพระบางประเทศลาว)
จึงจะเห็นได้ ว่าประเพณีของชาวอีสาน และชาวลาวมีความคล้ายกันเพราะมีที่มาเดียวกันและชาว
อีสานและชาวลาวก็ไปมาหา สู่กันเป็นประจำ เยี่ยงญาติพี่น้องทำให้มีการถ่ายเทวัฒนธรรมระหว่าง
กันด้วย “ฮีต” แปลว่า “จารีต” คือสิ่งที่เคยปฏิบัติสืบต่อกันมาเป็นเวลานาน ฮีตนี้มักจะมีการปฏิบัติ
กันเป็นประจำเดือน ครบสิบสองเดือนหรือหนึ่งปี จึงเรียกว่า “ฮีตสิบสอง”๕ อีสานมีการนับถือ
ประเพณีอย่างเคร่งครัดมาแต่ครั้งโบราณ และเป็นประเพณีของท้องถิ่นสืบมาหลายร้อยปี เรื่องฮีต
สิบสองคลองสิบสี่ เป็นเรื่องทางศาสนา จึงน่าจะนับถือกันมาตั้งแต่ครั้งวัฒนธรรมอินเดียเข้าสู่
บริเวณนี้แล้ว๖ เรียกกันสั้นๆว่า ฮีต-คลอง หรือถ้าจะเรียกให้เป็นแบบชาวบ้านแท้ก็ว่า” เปิงบ้านเปิง Read the rest of this entry »

รักษากฎของชุมชน และเพื่อป้องกันการได้รับบทลงโทษจากการละเมิดกฎปฏิบัติของคนในชุมชน
ซึ่งบทลงโทษของผู้ที่กระทำผิดจารีตประเพณีของสังคม อาจจะหมายถึงการได้รับการปฏิเสธใน
การคบค้าสมาคม การยอมรับ หรือการให้ความช่วยเหลือใดจากคนในชุมชน เพราะการประพฤติ
ตามจารีตสิบสองเดือนของชาวไทยอีสานนั้น ถือเป็นการเสียสละผลประโยชน์ส่วนตัว ทั้งในด้าน
แรงงาน หรือด้านทุนทรัพย์เพื่อส่วนรวม อีกทั้งยังเป็นการเสียสละเวลาจากการประกอบอาชีพ
มาร่วมสนุกในการทำกิจกรรม ต่างๆ และประกอบพิธีกรรมของการทำบุญในแต่ละเดือน รวมถึง
การพบปะสังสรรค์ ปรึกษาหารือปัญหาต่างๆ ที่เกิดขึ้นในชุมชน สร้างความสามัคคี ความเข้มแข็ง
ให้กับชุมชน และยังเป็นการปลูกฝังแนวความคิดของคนในชุมชนให้เป็นไปในทางเดียวกัน ดังนั้น
การละเมิดการปฏิบัติตามจารีตประเพณีดังกล่าวจึงหมายถึงการปฏิเสธการให้ความ ช่วยเหลือ การ
เป็นส่วนหนึ่งของคนในชุมชน การร่วมแรงร่วมใจกันแก้ไขปัญหาต่างๆที่เกิดขึ้นในชุมชน และการ Read the rest of this entry »

การเข้ากรรม คือ การอยู่ปริวาสกรรมของภิกษุผู้ต้องอาบัติสังฆาทิเสส ซึ่งเรื่องของการ
อาบัติ นี้เป็นเรื่องของพระที่ล่วงละเมิดพระวินัยหรือศีลแล้วเกิดโทษหรือความผิด ทีนี้เมื่อเกิดโทษ
แล้วก็ต้องมีการลงโทษอันเป็นเรื่องธรรมดาของการอยู่ร่วมกันในสังคม ต้องมีขอบเขตของสังคม
หรือกฎระเบียบต่างๆ ที่สังคมนั้นๆ บัญญัติขึ้น เพื่อเป็นการป้องกันรักษาคนหมู่มากหรือสังคม
ส่วนรวม ไม่ให้เกิดความเสียหายต่อระบบของสังคม
ในสังคมของพระภิกษุก็เช่นเดียวกันมีพุทธบัญญัติหรือพระวินัยเมื่อเกิดความผิดหรือ
การล่วงละเมิดศีลเกิดขึ้นก็ได้มีการชำระโทษหนักบ้าง เบาบ้าง ตามสมควรแก่ความผิดที่เกิดขึ้น ที่
หนักที่สุดสำหรับพระภิกษุคือการขาดจากความเป็นพระ หรือการต้องอาบัติปาราชิก สำหรับการอยู่
ปริวาสกรรมเป็นการลงโทษพระที่ต้องอาบัติสังฆาทิเสส ซึ่งเป็นอาบัติที่มีโทษอย่างหนัก เมื่ออยู่
ปริวาสกรรมและออกจากปริวาสกรรมเรียบร้อยแล้ว ถือว่าเป็นผู้มีศีลที่บริสุทธิ์ เป็นภิกขุภาวะที่ Read the rest of this entry »

กิจกรรมของพระในการนี้ พุทธศาสนิกชนผู้หวังบุญกุศลก็ร่วมกันดูแลอุปัฏฐากรักษา
พระเจ้าพระสงฆ์ที่เข้าอยู่กรรม บริจาคทาน รักษาศีล ฟังธรรม เกี่ยวกับการเข้าอยู่ปริวาสกรรมของ
พระภิกษุ เรียกว่า”บุญเข้ากรรม” ส่วนกำหนดการทำบุญดังกล่าวได้กำหนดเอาเดือนอ้าย ส่วนจะเป็น
ข้างขึ้นหรือข้างแรมก็ได้ เพราะมีกำหนดทำกันในระหว่างเดือนอ้ายนี้เอง จึงมีชื่อเรียกอีกอย่างหนึ่ง
ว่า “บุญเดือนอ้าย”
สำหรับมูลเหตุแห่งชำระศีลให้บริสุทธิ์นี้ มีเรื่องกล่าวไว้ในธรรมบท๑๐ ว่าในสมัย
พระกัสสปะสัมมาสัมพระพุทธเจ้า ได้มีภิกษุรูปหนึ่งพายเรือข้ามแม่น้ำแห่งหนึ่ง ในระหว่างนั้น
แม่น้ำมีกระแสที่ไหลเชี่ยว ท่านได้เอามือจับใบตะใคร่น้ำ เมื่อเรือถูกน้ำพัดไปทำให้ใบตะใคร่น้ำขาด
ท่านคิดว่าเป็นเรื่องที่มีโทษเล็กน้อย เวลาใกล้ตายคิดอยากแสดงอาบัติ แต่หาภิกษุที่จะรับไม่มี แม้ว่า
ท่านจะบำเพ็ญสมณธรรมอยู่ในป่านานถึง ๒๐,๐๐๐ ปีก็ตาม ก็ไม่อาจที่จะบรรลุธรรมชั้นสูงได้ เวลา Read the rest of this entry »